حاجی کوچک!

درمکه ومدینه ما رابکن دعایی

باشد که دل بیابد از دردها رهایی

شاعر

شاعری سوز وگداز از ته جان می خواهد

یا دلی خسته ز کار دو جهان می خواهد

این همه نظم روان کز دل ما جاری شد

به خدا چشمه سوزان نهان می خواهد

تو مپندار که این جسم فقط از خاک است

زیر آن روح بلندی طیران می خواهد

جان من گشت ملول از قفس خاکی تن

او رهایی ز زمین وز زمان می خواهد

آنکه دل بست به این دولت چند روزه خود

بی خبر،گوهر بی اصل و نشان می خواهد

ولی این جان نشده بنده این شهر زبون

رفعت از رب گل و باغ وخزان می خواهد

آنچه "نوشین"زدلش باز بگوید به شما

طالب صاحب ذوق،اهل جنان می خواهد

برو درستو بخون!

چند وقت پیش یکی از دوستان به نام "استاد محترم" برای من نوشته بودند :خانم محترم برو درساتو بخون.واقعا هم حرف دل بسیاری از استادان بزرگوا ر را زده بودند! چون خیلی از آن ها معتقدند که رزیدنت فقط باید کار علمی انجام بده.یعنی که چی وقتش را بیهوده تلف کنه و حتی یک وقت براش مشکلی پیش بیاد و از کار علمی عقب بمونه! البته جسارت نشه چون ما استاد با ذوق و اینکه حال دانشجوی بیچاره رو درک کنه هم داریم .ولی خوب متاسفانه در فرهنگ ما اگر کسی درس داشته باشه وبه خصوص اگر خدانکرده پشت کنکوری هم باشد چاره ای نداره که از خیلی از مواهب طبیعی محروم بمونه... حالا از این حرف ها بگذریم نمی دانید دیدن اساتید باذوق چه کیفی داره.یکی از اساتید که من افتخار نداشته ام دانشجو ی ایشان باشم ولی در سمینارهای ایشان شرکت کرده ام همیشه با یک بیت شعر جلساتشان را شروع می کنند وبسیار شیوا صحبت میکنند ویک ساعتی که راجع به درمان در ICUو مطالب مشابه توضیح می دهند شنونده خسته نمی شه. به نظر بنده حقیر دانشجو زیبا صحبت کردن و زیبا زندگی کردن و استفاده بهینه از وقت هنر است.نظر شما چیه؟