روزگار

روزگاری دل ما آینه فردا بود                                                         درسرم عشق وبه لب زمزمه شیدا بود

 

از افق رقص کنان نور به سر می بارید                                            ساحلی در پس آن موج خم دریا بود

 

روزگاری دل ما بی غم وبا شادابی                                                  منتظر بر سحر سوز شب یلدا بود

 

روزگاری دل ما چون شرری می تابید                                             کی چنین غمزده از سردی این دنیا بود؟

 

هرچه بود قسمت ما از سحر وروز نبود                                           نوش "نوشین"همه جا خواب خوش رویا بود!